podstawy fotografowania

Wargacz śródziemnomorski

Pudełka kartonowe

Mały otwór gębowy; wargi dość grube. Szczęki wysuwalne do przodu; szczęka górna nieco dłuższa od żuchwy. W każdej szczęce dwa duże, stożkowate zęby (w żuchwie nieco mniejsze). Kość podniebienna bezzębna, a dolne kości gardłowe zrośnięte w silne płytki żujące. Brzeg kości przedpokrywowej (praeoperculum) ząbkowany. Duże łuski koliste (cykloidalne), 30-35 wzdłuż linii bocznej, przebiegającej równolegle do linii grzbietu. Długa, nie podzielona płetwa grzbietowa podparta 15-18 twardymi i 9-11 miękkimi promieniami. Płetwa odbytowa wzmocniona trzema twardymi i 8-12 miękkimi promieniami. Ubarwienie: samce przeważnie czerwonawobrązowe (w okresie godowym fioletowoczerwone z opalizującymi niebieskimi smugami i plamami); samice (i stojące nisko w strukturze dominacyjnej samce) jasnobrązowe do wyblakłej czerwieni, bez pasków. Zawsze dwie wyraźne ciemne plamy - jedna na nasadzie płetw piersiowych (u samców ciemnoniebieska z żółtym obrzeżeniem, u samic ciemnobrązowa), druga na trzonie ogonowym powyżej linii bocznej. Ubarwienie ochronne: wąskie, białe, załamujące się prążki. Brodawka płciowa samca czarna, samicy biała. Diugość: maksymalnie 15 cm. Występowanie: północny Atlantyk od Portugalii do Maroka oraz w pobliżu Azorów i Madery; Morze Śródziemne, morze Marmara i Bosfor. Środowisko: wody przybrzeżne, blisko raf skalnych i na łąkach trawy morskiej na głębokości do 50 m (młode ryby na płyciznach, w zimie i w miarę dorastania schodzi głębiej). Pokarm: małe zwierzęta bentoniczne. Tryb życia: gatunek pospolity, jednak o słabo poznanej biologii; spotyka się go zwykle, gdy żeruje w towarzystwie innych gatunków z rodzaju Symphodus.

1. opony Yokohama

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: Krzeseleczka dla dzieci